⚠️ یکی از اشتباهات رایج در قراردادهای کاری و معاملاتی این است که تصور کنیم اگر یک چک ضمانتی به مبلغ مشخص صادر شده، در صورت بروز هر اختلافی دارنده می‌تواند بدون توجه به قرارداد همان مبلغ را به عنوان خسارت مطالبه کند. در حالی که باید ابتدا مشخص شود چک دقیقاً بابت چه تعهدی صادر شده، چه شرطی برای استفاده از آن وجود داشته و قرارداد درباره خسارت یا وجه التزام چه چیزی تعیین کرده است. ماده ۲۳۰ قانون مدنی درباره وجه التزام مقرر می‌کند اگر در قرارداد برای تخلف مبلغ مشخصی به عنوان خسارت تعیین شده باشد، دادگاه اصولاً نمی‌تواند متخلف را به بیشتر یا کمتر از مبلغ مورد توافق محکوم کند؛ بنابراین متن قرارداد نقش بسیار مهمی دارد.

📄 اگر برای انجام یک معامله، پروژه، قرارداد کاری یا حسن انجام تعهد چک ضمانتی داده‌اید، فقط به مبلغ روی چک توجه نکنید. قرارداد را بررسی کنید و مشخص کنید چک بابت کدام تعهد صادر شده، در چه شرایطی امکان استفاده از آن وجود دارد و آیا مبلغ چک با وجه التزام یا خسارت قراردادی ارتباط دارد یا خیر. قرارداد، رسید تحویل چک، صورتجلسه انجام کار، مدارک تسویه و هر مدرکی که وضعیت تعهد را نشان می‌دهد نگه دارید. همچنین اگر در قرارداد مبلغی به عنوان خسارت تعیین شده، باید شرایط مطالبه همان مبلغ نیز با دقت بررسی شود. صرف وجود چک ضمانتی به این معنا نیست که هر زمان دارنده بخواهد، بدون توجه به قرارداد می‌تواند مبلغ آن را به عنوان خسارت قطعی مطالبه کند.

🚨 خطر اصلی زمانی ایجاد می‌شود که شخص چک ضمانتی را با مبلغ بالا تحویل می‌دهد اما قرارداد درباره علت صدور، شرایط وصول و ارتباط آن با خسارت ابهام دارد. اگر تعهد انجام شده یا اختلافی درباره میزان خسارت ایجاد شده است، قبل از هر پرداخت یا توافق جدید، قرارداد و مدارک را دقیق بررسی کنید. چک ضمانتی می‌تواند ابزار تضمین تعهد باشد، اما رابطه آن با قرارداد اصلی باید روشن و قابل اثبات باشد؛ ضمن اینکه طبق ماده ۱۳ قانون صدور چک، در صورت اثبات تضمینی بودن چک، صادرکننده بابت صدور آن قابل تعقیب کیفری نیست. 💬 به نظر شما هنگام دادن چک ضمانتی، مهم‌تر از مبلغ چک چیست؛ متن قرارداد یا نحوه تنظیم خود چک؟